Brenda Froyen

Vorige week was ik bij de boekpresentatie van Brenda Froyen’s nieuwste boek “Lena”. Het boek gaat over een psychiatrisch verpleegkundige die een zwak krijgt voor één van haar patiënten. De presentatie werd gehouden bij Astare in Utrecht. Ze hebben daar trouwens een mooi programma van lezingen en andere activiteiten op het gebied van ‘de Nieuwe GGZ’, voor wie daar interesse in heeft.

Ook Brenda heeft eerder haar boeken hier gepresenteerd.  Ik ken deze schrijfster door haar eerste boek, dat “Kortsluiting in mijn hoofd” heet. Het gaat over drie verschillende opnames ten gevolge van een kraambedpsychose, die ze kreeg na de geboorte van haar derde zoontje. Haar verhaal is heftig. De Vlaamse GGZ moet het behoorlijk ontgelden in haar boek. Ze heeft dan ook alle mogelijke ellende mee moeten maken. Gesepareerd, vastgebonden, platgespoten en weggehouden bij haar kinderen, dat is de korte en vreselijke samenvatting.

Inmiddels geeft Brenda les op de Vlaamse variant van de PABO, en is daarnaast een bekende Vlaamse geworden, die aanzit bij praatprogramma’s als het over de GGZ gaat. Tijdens de boekpresentatie in Astare vertelt ze dat het voor haar vaak voelt alsof ze haar verhaal niet mag vertellen. Het is te boos, vindt “men”. “Maar mag ik er dan niet boos om zijn?” vraagt ze zich vertwijfeld af “het is mijn verhaal en het was precies zo erg als ik het vertel”. Ze klinkt nog steeds een beetje boos, al is het heel beheerst.

Vreemd genoeg maakt haar boosheid bij mij rouw en verdriet los, waarvan ik me niet zo bewust was.

Ik begrijp het inmiddels: het helpt mij enorm, om iemand tegen te komen die niet goedpraat, niet bagatelliseert wat haar is overkomen, niet haar eigen pijn vergeet of ontkent (ben ik best goed in) of rationaliseert (idem). Mensen zeggen zo snel: “Het kon toch niet anders? Het moest toch wel? “. Van die opmerkingen gaat het pijnlijke gevoel juist niet weg, het wordt alleen ontkend. Alsof “men” probeert goed te praten wat echt heel erg verschrikkelijk voelde voor mij (en veel anderen). Door de boosheid van Brenda krijg ik die erkenning wel. Ze vertelt en plein public hoe het was. Het voelt alsof er iemand voor mij opkomt. De pijn is er, het is echt en het mag gedeeld worden.

En vooruit: mensen mogen zich daar van mij ook ongemakkelijk bij voelen als het anders niet kan.

De boeken van Brenda Froyen zijn allemaal te bestellen via bol.com en dit is haar website: www.brendafroyen.be

Advertenties