Bullshit bingo

 

Het is heus niet allemaal bullshit. Meestal is het juist lief bedoeld. Soms is het een beetje onnadenkend. Of iemand snapt er geen ene bal van, en in plaats van vragen vat ie het samen in een op zijn minst rare en helaas soms ook kwetsende opmerking. Maar dat een psychiatrische aandoening voor veel mensen onbekend, eng of juist erg komisch (?) is, moge duidelijk zijn.

Ik zie er gelukkig wel een ontwikkeling in (bij mezelf dan), hoe deze opmerkingen bij mij binnenkomen. Raakte ik er eerst inderdaad gekwetst, onzeker of boos van (kijken jullie echt zo naar mij?), tegenwoordig kan ik veel beter zien dat die opmerkingen meestal niet kwaad bedoeld zijn. Ze komen voort uit, tja, grotendeels onwetendheid (of nog erger: vermeende “kennis” uit de krant) en angst. Of een nog lievere reden: bezorgdheid. Die niet van mij is en waar ik ook maar voor een heel klein deel iets tegen kan doen. Ik had eerst altijd de neiging om mezelf de schuld te geven, maar misschien is dat juist 1 van die psychische problemen van mij…. Wat zeg je? O, heb jij dat ook wel eens….dat je iets te persoonlijk neemt? Ja, kan natuurlijk. Het is ook best ingewikkeld allemaal.

Een ervaringsdeskundige die vast iets wijzer is dan ik, opperde dat mensen zich beter konden uitspreken (dan kun je het er nog over hebben), dan dat ze het alleen maar denken. Zit wat in.

Voor de broodnodige herkenning, een bloemlezing:

  • O, maar dat heb ik ook wel eens
  • Woon je gewoon thuis dan?
  • Wanneer wordt het gevaarlijk voor mij?
  • Heb je je pilletjes wel ingenomen?
  • Wat fijn voor je, dat je man bij je gebleven is
  • Wat doe je boos. Hoort dat bij je aandoening?
  • Ja hoor eens. Ik ben niet je therapeut hoor.
  • Wat knap dat je zelf voor je kinderen zorgt.
  • Wat knap dat….. (en dat is pas echt lief bedoeld!)?

Ben benieuwd om te horen hoeveel mijn lezers er herkennen. Zijn ze ‘raak’ ? Er zijn vast nog leukere….

Advertenties

4 thoughts on “Bullshit bingo

  1. Heel herkenbaar allemaal, voor mij (partner van een bipolaire bikkel) zit het onderscheid erin of mensen ons en de geschiedenis al langer kennen. Ook ik was tot 2 jaar geleden een onwetende over het onderwerp maar als een bekende nu nog een onwetende opmerking maakt zeg ik altijd “wat ik zo vreemd vind is dat mensen uren met hun telefoon op het internet zitten maar een simpele zoekopdracht naar een aandoening van een bekende is al snel te veel”. Er zijn sindsdien weinig mensen om ons heen die onwetende opmerkingen maken 😉
    Opmerkingen van vreemde mensen deren ons niet, behalve als deze mensen er beroepsmatig toch iets van af moeten weten.
    Helaas meerdere nare ervaringen met psychiaters en verzorgend personeel.

    Aan mijn adres zijn al heel wat wenkbrauwkrommende opmerkingen gemaakt, de ergste zal ik hier niet herhalen maar er is er bijvoorbeeld een die mij altijd doet twijfelen aan de eigen relatie van de vraagsteller:
    * Wat ga jij doen als het zo voor de rest van haar leven blijft?

    Ook het ongevraagd medicijnadvies geven:
    * Weet je wel hoe slecht Lithium is?
    * Zou je niet eens stoppen met al die pillen!?

    Als iets goed bedoeld is dan kan ik het wel hebben, als dingen ronduit bot zijn dan gaat het bij mij ook steeds vaker fout.
    Zoals haar leidinggevende die het nodig vond om te vermelden dat zij zo’n goeie baas was, er was in al die jaren buiten mijn vrouw nog nooit iemand ziek geweest (en dat kwam dus schijnbaar door haar).
    Nu 1,5 jaar verder horen we al maanden niets meer van deze “super”baas 😦

    Ik kan heel lang doorgaan maar wordt er zelf verdrietig van, misschien hebben andere mensen leukere ervaringen 🙂

    • Ook verdriet en boosheid moet een uitlaatklep hebben Rob, en van mij mag je daar best deze plek voor gebruiken.

      Ik heb nog wel een verhaaltje wat misschien wat vrolijker stemt: een goede bekende, die mn verhaal wel kent maar niet altijd blijk geeft van begrip, maakt een ‘grapje’. Iets met verward zijn of zo. Ik zeg dat ik het niet grappig vind (wat ik vaak niet durf, dus vond t wel dapper). Ze excuseert zich, welgemeend, en ze zegt:”ik weet niet goed wat te zeggen en dan probeer ik het maar ‘luchtig'”. Toen moest ik wel lachen en zei: “ok, vanaf nu kan ik je grapjes wel hebben.”

  2. ‘je mag echt blij zijn dat je een sociaal netwerk hebt’
    ‘je moet gewoon positief denken en geloven dat er geen terugval komt’
    ‘als ik jou was zal ik stoppen met suikers’
    Niet geloven als ik aangeef niet depressief te worden van de donkere dagen.
    ‘wat je je in je jeugd dan meegemaakt?’
    ‘ik ken iemand via via met bipolair en die (is altijd gevaarlijk)’

Laat je reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s