Bullshit bingo

 

Het is heus niet allemaal bullshit. Meestal is het juist lief bedoeld. Soms is het een beetje onnadenkend. Of iemand snapt er geen ene bal van, en in plaats van vragen vat ie het samen in een op zijn minst rare en helaas soms ook kwetsende opmerking. Maar dat een psychiatrische aandoening voor veel mensen onbekend, eng of juist erg komisch (?) is, moge duidelijk zijn.

Ik zie er gelukkig wel een ontwikkeling in (bij mezelf dan), hoe deze opmerkingen bij mij binnenkomen. Raakte ik er eerst inderdaad gekwetst, onzeker of boos van (kijken jullie echt zo naar mij?), tegenwoordig kan ik veel beter zien dat die opmerkingen meestal niet kwaad bedoeld zijn. Ze komen voort uit, tja, grotendeels onwetendheid (of nog erger: vermeende “kennis” uit de krant) en angst. Of een nog lievere reden: bezorgdheid. Die niet van mij is en waar ik ook maar voor een heel klein deel iets tegen kan doen. Ik had eerst altijd de neiging om mezelf de schuld te geven, maar misschien is dat juist 1 van die psychische problemen van mij…. Wat zeg je? O, heb jij dat ook wel eens….dat je iets te persoonlijk neemt? Ja, kan natuurlijk. Het is ook best ingewikkeld allemaal.

Een ervaringsdeskundige die vast iets wijzer is dan ik, opperde dat mensen zich beter konden uitspreken (dan kun je het er nog over hebben), dan dat ze het alleen maar denken. Zit wat in.

Voor de broodnodige herkenning, een bloemlezing:

  • O, maar dat heb ik ook wel eens
  • Woon je gewoon thuis dan?
  • Wanneer wordt het gevaarlijk voor mij?
  • Heb je je pilletjes wel ingenomen?
  • Wat fijn voor je, dat je man bij je gebleven is
  • Wat doe je boos. Hoort dat bij je aandoening?
  • Ja hoor eens. Ik ben niet je therapeut hoor.
  • Wat knap dat je zelf voor je kinderen zorgt.
  • Wat knap dat….. (en dat is pas echt lief bedoeld!)?

Ben benieuwd om te horen hoeveel mijn lezers er herkennen. Zijn ze ‘raak’ ? Er zijn vast nog leukere….

Advertenties